کودکی ۳۰ ساله سوار بر الاغ وارد شهر جدید می‌شود. او می‌گوید که نجات‌دهنده است. او هیچ وقت را میان انسان‌ها نگذرانده است. از سرما می‌لرزد و لباس‌هایش خیس آب است. مادرش بیش از حد از او حمایت می‌کرده و پدرش به وضوح غایب بوده است. او می‌داند که باید با تمسخر، طرد شدن، نادانی و نابینایی انسان‌های اطرافش روبه‌رو شود. آن‌ها در گروه‌های بزرگ حرکت می‌کنند: سربازان، مزدوران یا افرادی شبیه به آن‌ها، سوار بر اسب‌های باشکوه و باابهت. همه چیز با بدن نحیف، سردرگم و بی‌گناه او بی‌تناسب است؛ او دیوانه شهر جدید است.

ریوت پیش از ساخت فیلم «شمال پل»، فیلم کوتاه «پاریس می‌رود» را با مدت‌زمان تقریبی ۲۵ دقیقه کارگردانی می‌کند. او در هر دو فیلم با بازیگران و تیم فنی یکسانی همکاری می‌کند. هنری شاپیر، تهیه‌کننده این اثر کوتاه می‌گوید: «در آغاز دهه ۸۰ هیچ‌کس به پروژه بسیار خلاقانه ریوت یعنی شمال پل علاقه‌ای نداشت. بنابراین ریوت نوعی بازآفرینی از مضامین آن فیلم را در قالب پاریس می‌رود ارائه داد؛ درست مانند نقاشی در دوران رنسانس که طرحی اولیه برای یک پروژه آینده می‌کشد.»

وقتی دستگیری همسرش او را بی‌پول و درمانده می‌کند، زنی دعوت یک زوج عجیب را برای زندگی در خانه‌شان می‌پذیرد.

زنی در حالی که توسط مردی غریبه در یک انبار متروکه تعقیب می‌شود، کابوس‌هایی را که مدت‌ها سرکوب کرده بود دوباره تجربه می‌کند.

«وقایع‌نگاری دوران معاصر»؛ یک سه‌گانه تجربی. فیلم «نو کهنه» تصاویری از بیش از یک دهه سرگردانی کارگردان میان صحنه‌ها، لوکیشن‌ها و مواد مخدر را در هم می‌آمیزد؛ سفری شتاب‌زده به دور جهان از میان تکرارهای مختلف فرهنگ ضد‌جریان.

هیولای فرانکنشتاین به این آگاهی دست می‌یابد که ذهن او یک جهان کامل است؛ آتیلا، برهنه سوار بر اسبی سفید، مردمش را از خواری نجات می‌دهد؛ ویوای تند و تیز از ناکامی‌های زندگی زناشویی گله می‌کند و به شخصیت مرثیه‌سرای کنتس خون‌آشام، الیزابت باتوری تبدیل می‌شود؛ لوئیس والدون نیز یک توریست آمریکایی امروزی است که به دنبال تابلوی مفقودشده مونا لیزا می‌گردد.

در خیابان‌های یک کلان‌شهر مرطوب، جسد صدها پسر و دختر جوان روی زمین افتاده است. به دلیل قانونی که توسط یک حکومت سرکوبگر وضع شده، هیچ‌کس اجازه ندارد آن‌ها را به خاک بسپارد. اما آنتیگونه جوان با کمک یک غریبه به نام تیرسیاس، این قانون را به نام شفقت زیر پا می‌گذارد و نظم مستقر را به چالش می‌کشد.

روایتی ساده و بی‌پیرایه از مواجهه اگزیستانسیال یک مرد جوان. یکی از میان‌نویس‌های فیلم که برگرفته از متون ودانتا است می‌گوید: «همان‌طور که غبار آینه را می‌پوشاند، شهوت نیز خودِ واقعی را پنهان می‌کند.» و در واقع، در حالی که دنیای درونی شخصیت اصلی با بازی پیر کلمنتی مبهم باقی می‌ماند، محله سن ژرمن د پره که وسوسه‌های او را رقم می‌زند، با جزئیاتی تکان‌دهنده به تصویر کشیده می‌شود.

یک گروه از نیروهای مقاومت فرانسه، دوازده سرباز را از اردوگاه زندانیان آلمانی آزاد می‌کنند، اما ظاهراً یک زندانی اضافی در میان آن‌ها وجود دارد که مظنون به جاسوسی برای دشمن است.

ژولیت زن جوانی است که نمی‌تواند جلوی دروغ گفتن خود را بگیرد. او به خواهرش سوفی، به نامزد سوفی یعنی مارتین، و به تمام مردانی که با جذابیت‌های زنانه‌اش جذب می‌کند دروغ می‌گوید. اما وقتی عاشق مردی مسن‌تر، یک وکیل ۴۰ ساله می‌شود، شهرت او به عنوان یک دروغگو کار دستش می‌دهد و نمی‌تواند او را متقاعد کند که واقعاً دوستش دارد...